Niech w każdej potrzebie będzie Wam jak w Niebie! ? życzył łebianom przed piętnastoma laty ks. prof. Janusz St. Pasierb, poeta. (Oj, gdy na spotkaniu przeczytał kilka swoich wierszy stylizowanych na japońskie haiku, młody uczestnik wieczoru chyba się przestraszył: Ależ księże profesorze! Te wiersze są bardzo zmysłowe. Powiedziałbym wręcz, że niebezpiecznie zmysłowe! Proszę pana – ksiądz profesor na to – Słowo stało się Ciałem. To nie ja powiedziałem.)
To właśnie od Księdza Profesora Pasierba łebianie po raz pierwszy usłyszeli o renesansowej tradycji Święta Trzech Króli jako święta kultury całego chrześcijańskiego świata.
Od tamtego czasu, rozpoznając Gwiazdę, wydeptują łebiański trakt Trzech Króli.
Uroczystość odbędzie się w niedzielę 6 stycznia 2008 wg programu:
godz. 17 – Msza św. w kościele Wniebowzięcia NMP z towarzyszeniem łebskich chórów i zespołów: ECHO, FALARE, JANTAR, STELLA MARIS, VIVO
godz. 18 – koncert chóru ET IN TERRA dyr. Monika Zytke
godz. 19 – rozesłanie z kościelnego placu chlebem i winem
_______________________________________
Et In Terra
„Ta muzyka przyszła od Afro-amerykanów, ale wydaje się, że została pomyślana nie tylko dla nich…”
Peter Steinvig, pianista gospel z Danii
THIS IS THE DAY – Posłuchaj
RIDE ON – Posłuchaj
Chór ET IN TERRA stanowią ludzie z całej Polski zaproszeni przez MONIKĘ ZYTKE do wspólnego muzykowania.
Raz w miesiącu spotykają się na próbach w nadmorskim Sarbinowie. Śpiewają muzykę z dobrym przesłaniem w bardzo różnej stylistyce.
Głównym nurtem repertuaru jest muzyka GOSPEL – w tym programie chór koncertował również z solistami: Mieczysławem Szcześniakiem i Grażyną Łobaszewską oraz Juniorem Robinsonem, czarnoskórym wokalistą soul z Londynu (premiera programu odbyła się w czerwcu 2002 roku).
W muzyce, która jest prawdziwa, a nie plastikowa, która jest tworzona z potrzeby serca, nie ma problemu różnicy kultur. Chodzi tylko o wrażliwość.
Czyż nie to porusza nas właśnie w gospel, w muzyce żydowskiej, cygańskiej, albo tzw. słowiańskiej duszy?
Jest jeszcze jedna prawda – że u źródeł każdego z tych gatunków kryje się trudne, często niepozbawione cierpienia, ale (może przez to) bardzo głębokie życie. Doświadczenie niewolnictwa, braku swojego miejsca na świecie, samotności.
Jednak właśnie wtedy powstaje muzyka z głębi serca, która nie musi się podobać, ale wobec której nie można przejść obojętnie.
MONIKA ZYTKE – muzyk, dyrygent, wykładowca akademicki. Absolwentka gdańskiej Akademii Muzycznej. Obecnie jest adiunktem w Pomorskiej Akademii Pedagogicznej (Instytut Muzyki).
Pracuje z chórem ET IN TERRA (program gospel, kolędy we własnych aranżacjach, muzyka pasyjna i in.).
Z kwartetem SHOMER nagrała płytę z muzyką hebrajską.
Współpracuje z Mieczysławem Szcześniakiem, Grażyną Łobaszewską, Juniorem Robinsonem, Ruth Lynch, Antoniną Krzysztoń, Ewą Urygą, Markiem Bałatą. Michałem Kulentym, Janem Pospieszalskim.
Współpracuje z Nowym Teatrem w Słupsku (kierownictwo muzyczne spektakli „Skrzypek na dachu” i „Betlejem polskie”).
Przez kilka lat współpracowała z międzynarodowymi chórami w Taizé we Francji i na Spotkaniach Europejskich.
Zapraszana jest także do prowadzenia festiwali – jak toruński Song Of Songs transmitowany przez TVP 2 (2004 z Jarosławem Kulczyckim, 2005 z Mateuszem Damięckim).
GRAŻYNA ŁOBASZEWSKA:
– Projekt gospel z chórem Moniki jest realizacją moich marzeń. Swoją drogą to zadziwiające, ile w tej kobiecie o wątłym ciałku jest energii. Mietek i ja zaczynaliśmy od pieśni gospel. Zawsze marzyłam, aby móc je śpiewać z dużym chórem. Wtedy wyzwala się zupełnie inna energia. Oni ją mają.
MIECZYSŁAW SZCZEŚNIAK:
– W muzyce gospel jest bogactwo rytmu, harmonii, improwizacji i głębia przesłania. Monika jest człowiekiem z wielką pasją. Stworzony przez nią chór to ludzie śpiewający z wielkim zaangażowaniem i serduchem. To mi imponuje. To dar. Pasja jest tym, co naszemu życiu nadaje sens.
ANTONINA KRZYSZTOŃ:
– Z chórem Moniki spotykam się co roku na wspólnych koncertach. I muszę przyznać, że czekam na te spotkania.
WOJCIECH BIAŁOSKÓRSKI (akustyk):
– Nagłaśniałem kiedyś chór Moniki na koncertach pieśni postnych z Antoniną Krzysztoń. Jakież było moje zaskoczenie, gdy zobaczyłem, jak zespół znany mi wcześniej z ?poważnego? programu bujał się i pląsał w rytm gospelowych numerów niczym prawdziwy czarny chór gdzieś z Południa Ameryki!
AGNIESZKA FATYGA:
– Byłam na koncercie Moniki. Wyszłam zdrowsza.
JUNIOR ROBINSON (Londyn):
– Pięknie było widzieć chór ludzi z różnych miast, z różnych wyznań, w różnym wieku, którzy tu przyjeżdżają i śpiewają razem. Pięknie było koncertować z nimi. Nie uważam, że czarna muzyka jest tylko dla czarnych muzyków… Żadna muzyka nie musi zostać tam, skąd się wzięła…. Zresztą przecież dusza nie ma koloru… Ale mimo wszystko jest to dla mnie zdumiewające – gdziekolwiek się nie ruszysz, w każdym kraju znajdziesz ludzi, którzy chcą śpiewać gospel.
Wypowiedzi chórzystów z Et In Terra:
- Gdy pierwszy raz usłyszałem gospel, od razu poczułem, że to coś dla mnie. Ta muzyka naprawdę rusza serca. Wypływa gdzieś z głębi.
- O pierwszych próbach opowiadałam o tym z takim entuzjazmem, że przyszły tu za mną moja córka i siostrzenice.
- Na co dzień żyję w strasznym kołowrotku, nie mam się czasu nawet obejrzeć, a takie śpiewanie zatrzymuje, daje pomyśleć.
- Muzyka gospel pomogła mi się otworzyć. Pozwala wyrazić swoje emocje. W tę muzykę zaangażowany jest cały człowiek.
Głosy publiczności:
- Wydaje mi się, że tu jest coś więcej niż muzyka.
- Przez te dwie godziny nie miałam wszystkich moich problemów, niczego. Najzwyczajniej w świecie o nich zapomniałam. Wiem, że gracie też jutro, przyjdę jeszcze raz, z całą rodziną.
- Często chodzę na koncerty i zazdroszczę tym ludziom na scenie, bo w ogóle nie umiem śpiewać. A tutaj każdy się mógł włączyć. Czułem się jednym z was.
- Jestem przewlekle chory i od trzech lat nigdy nie udało mi się o tym zapomnieć, ani na chwilę. Aż do dziś. Ta muzyka mnie pochłonęła.
- Jeszcze nie byłem na takim koncercie ? wykonawcy się nie popisywali, tylko naprawdę cieszyli, że mogą śpiewać.
- Po angielsku umiem tylko powiedzieć ?hamburger?, ale przesłanie tej muzyki się odbiera nawet z innego języka. Jakby było choćby po chińsku, a z takim przekazem, to też by pewnie do mnie dotarło. Niesamowite.
- Twarde życie i praca w biznesie nauczyły mnie tłumić uczucia. Dziś na koncercie miałem łzy w oczach ? po raz pierwszy od podstawówki.
